Op zondag 23 juni 2013 is het weer zover. Op die dag is het Volle Maan en staat onze trouwe buur, in zijn elliptische baan rondom onze planeet, het dichtst tot de Aarde. De afstand van de Maan tot het midden van de Aarde bedraagt op 23 juni omstreeks 13u12 Belgische tijd 356 9991 kilometer. De Maan zal die dag een schijnbare diameter hebben van 33'28".
In de driehoeksmeetkunde bestaan regels waaruit men kan afleiden dat bepaalde driehoeken gelijkvormig zijn met elkaar, dit wil zeggen: de overeenkomstige hoeken van de twee driehoeken die gelijkvormig zijn, zijn even groot en de overeenkomstige zijden vertonen dezelfde verhouding. Met behulp van gelijkvormigheid kan men bijvoorbeeld wanneer men de reële afstand van de maan tot de aarde kent, de diameter berekenen.
Na bijna een decennium van nauwkeurige waarnemingen heeft een internationaal team van astronomen de afstand tot ons buurstelsel, de Grote Magelhaense Wolk, nauwkeuriger kunnen meten dan ooit. De nieuwe meting verbetert ook onze kennis van de snelheid waarmee het heelal uitdijt – de Hubble-constante – en is van cruciaal belang voor het oplossen van het raadsel van de donkere energie, die de kosmische uitdijing versnelt.
In de nacht van woensdag 9 op donderdag 10 januari 2013 is de 325 meter grote asteroïde Apophis op een afstand van ongeveer 14,5 miljoen langs de Aarde gevlogen. Op het moment van de kortste passage haalde Apophis een helderheid van magnitude 19,7. Hierdoor kon de ‘rotsblok’ niet met het blote oog of met kleine telescopen worden waargenomen.
De kleine planetoïde ‘4179 Toutatis’ zal op woensdag 12 december 2012 op een afstand van 7 miljoen kilometer langs de Aarde scheren. Reden tot paniek is er echter niet aangezien deze afstand overeen komt met 18 keer de afstand Aarde-Maan en de omloopbaan van Toutatis één van de meest nauwkeurigst bepaalde is van alle planetoïden.
De Poolster dankt zijn naam aan het feit dat deze, op dit moment, zich dicht bij de noordelijke hemelpool bevindt. Alleen al om dit feit, is de Poolster interessant, en men heeft ontdekt dat de ster zich meer dan 100 lichtjaren dichter bij het zonnestelsel bevindt dan voordien was aangenomen.
Astronomen hebben met behulp van de Japanse 8,2 meter grote Subaru-telescoop een merkwaardig rechthoekig sterrenstelsel ontdekt. De vorm van dit sterrenstelsel vertoont veel gelijkenissen met de vorm van een smaragd. Op de bewerkte foto van het stelsel is te zien dat zich in de kern een schijfvormige verdeling van vooral jonge sterren bevindt.
In tijden van haast en spoed is het goed om soms eens tot rust te komen. Bijvoorbeeld bij het lezen van een artikel over sterren die er ook een enigszins jachtig leven op na houden. De groepsnaam wegloopsterren klinkt misschien niet zo bijzonder, maar het is interessant om eens te kijken naar hun ontstaan, hun levensloop en hun... snelheden. In de literatuur wordt onderscheid gemaakt tussen wegloopsterren (runaway stars) en hogesnelheidsterren (high-velocity stars) en het onderscheid zit in het ontstaan. Hierna worden beide groepen sterren besproken en worden enkele voorbeelden gegeven.
Het jaar 1986 stond helemaal in het teken van de prachtige komeet Halley. Deze periodieke komeet maakt éénmaal om de 75,3 jaar een omwenteling om de zon en werd in 466 voor Christus al ontdekt door een Griekse schrijver. Aangezien wetenschappers tot 1986 nog niet veel wisten over de samenstelling en de kern van een komeet besloot de Europese ruimtevaartorganisatie ESA een ruimtesonde te bouwen die een bezoek moest brengen aan de komeet Halley.
De Amerikaanse Near Earth Asteroid Rendezvous (NEAR) Shoemaker missie was een eerste project uit NASA's Discovery Program. Tijdens deze complexe ruimtemissie bracht de onbemande NEAR Shoemaker ruimtesonde een bezoek aan het Near Earth Object (NEO) 433 Eros waar het uiteindelijk ook in februari 2001 op landde.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.