De Delta IV Heavy raket is de zwaarste en meest krachtige variant uit de Amerikaanse Delta IV reeks van draagraketten. Deze indrukwekkende raket wordt gebouwd en gelanceerd door United Launch Alliance (ULA) en wordt vooral gebruikt voor het lanceren van zware spionagesatellieten in opdracht van het Amerikaanse National Reconnaissance Office (NRO). Onderaan deze krachtige raket bevinden zich drie zogeheten 'Common Booster Core' raketten die dienst doen als onderste rakettrap en twee boosterraketten. Daarbovenop bevindt zich nog een krachtige Delta Cryogenic Second Stage (DCSS) rakettrap. In 2014 werd een Delta IV Heavy raket ook gebruikt voor het testen van de Amerikaanse Orion ruimtecapsule. Leer alles over de krachtige Amerikaanse Delta IV Heavy raket in deze handige infofiche!
Het lijkt rechtstreeks uit een scenario van een James Bond-film te komen maar helaas is het realiteit. Zo bestaan er vandaag de dag wapens die specifiek werden ontwikkeld om satellieten in de ruimte vernietigen. De oorsprong van dergelijke wapens dateert uit de jaren '50 van de 20ste eeuw toen de Verenigde Staten en de toenmalige Sovjet-Unie hier interesse in toonden om hun superioriteit te bewijzen waarna ook andere landen als China en India dergelijke wapens ontwikkelden. Tot grote verbazing van heel wat wetenschappers en ruimtevaartorganisaties werden ook al enkele van deze wapens effectief gebruikt als test om satellieten in de ruimte te vernietigen. Dit leidde uiteindelijk al tot vele duizenden brokstukken ruimtepuin die ongecontroleerd in een baan om de aarde cirkelen.
Na 780 dagen in een baan om de Aarde te hebben verbleven, is op zondag 27 oktober 2019 het Amerikaanse X-37B onbemande ruimtetuig terug geland op Aarde. Opnieuw vestigt dit onbemande ruimtevaartuig een record door meer dan twee jaar onafgebroken in de ruimte te blijven en daarna autonoom terug te keren naar de Aarde. Wat het Amerikaanse militaire onbemande ruimtetuig al die tijd heeft gedaan, blijft echter een goed bewaard geheim.
Toen in 1962 de toenmalige Amerikaanse president John F. Kennedy aan zijn volk beloofde dat de Verenigde Staten een mens op de maan zou brengen tegen het einde van dat decennium bleek al gauw dat tal van technologische problemen moesten overwonnen worden. Eén van deze problemen was de realisatie van een netwerk van volgstations dat zou instaan voor de communicatie met de astronauten. Het Apollo Range Instrumentation Aircraft (ARIA) speelde hierin een cruciale rol.
Vanuit Nieuw-Zeeland is op zondag 5 mei 2019 een Electron raket gelanceerd met aan boord drie Amerikaanse militaire satellieten. De zeventien meter lange Electron draagraket vertrok om 08u00 Belgische tijd vanop het Rocket Lab Launch Complex 1 op de Māhia Peninsula en zette iets meer dan een uur later probleemloos drie kleine satellieten uit in een lage baan om de Aarde op een hoogte van ongeveer 500 kilometer. Dit was de eerste maal dat het private ruimtevaartbedrijf Rocket Lab een nachtelijke lancering uitvoerde en satellieten in de ruimte bracht in opdracht van U.S. Air Force.
Op woensdag 20 mei 2015 is vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida voor de vierde maal een klein militair onbemand ruimteveer gelanceerd. Een Atlas V draagraket, met aan boord het Orbital Test Vehicle (OTV-4), vertrok om 17u05 Belgische tijd vanop het SLC-41 lanceercomplex en zette het kleine onbemande ruimteveer succesvol uit in een lage baan om de Aarde.
Vanop de Amerikaanse Cape Canaveral lanceerbasis in Florida is op woensdag 25 maart 2015 een nieuwe GPS-navigatiesatelliet in de ruimte gebracht. De raketmotoren van deze 29ste Delta 4 draagraket werden omstreeks 19u36 Belgische tijd tot ontbranding gebracht waarna de krachtige draagraket de GPS 2F-6 kunstmaan 3 uur en 15 minuten later uitzette in de juiste baan om de Aarde op een hoogte van 20 370 kilometer.
Volgens de Amerikaanse luchtmacht (USAF) is op 3 februari 2015 een twintig jaar oude weersatelliet in een baan om de Aarde uit elkaar gespat. Hierdoor zouden nu meer dan veertig brokstukken aan ruimteafval extra rond de Aarde cirkelen. Hoe het komt dat deze satelliet uit elkaar is gespat, is nog onduidelijk.
Na een ultratgeheime ruimtemissie die maar liefst 22 maanden heeft geduurd, is het Amerikaanse onbemande X-37B ruimtetuig teruggekeerd naar de Aarde. Het negen meter lange mini-ruimteveer werd op 11 december 2012 in de ruimte gebracht en landde op vrijdag 17 oktober op de Vandenberg Air Force Base in Californië. Tot op heden is het doel van deze missie nog steeds een groot geheim.
Op donderdag 17 juli 2014 is de Amerikaanse ruimtevaarder Henry Warren "Hank" Hartsfield overleden. Deze gewezen testpiloot voor de Amerikaanse luchtmacht ging tijdens zijn carrière als astronaut driemaal de ruimte in met Amerikaanse ruimteveren.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.