Radio astronomie kwam in Duitsland, in vergelijking met de meeste andere Europese landen, pas laat tot bloei wegens de opgelegde restricties na de Tweede Wereldoorlog. En alhoewel onderzoek hierna, eind jaren '40, nog verboden was bleek achteraf dat men in en om de steden Kiel en Tübingen reeds begonnen was met de bouw van de eerste radio-observatoria.
Na de realisatie van de 5,0 m Hale telescoop (1949) op Mount Palomar in California – VSA, stagneerde de diameter van de spiegels voor sterrenkundige observatoria in de 4,0 m klasse. Met uitzondering van de 6,0 m Bolshoi reflector (1975) in de Kaukasus – Rusland, namen de astronomen genoegen met 3,6 m en 4,0 m telescopen aangezien er een grote evolutie was in detectietechnieken. Detectortechnologie groeide uit van fotografische platen naar zeer gevoelige elektronische lichtdetectoren, Charge Coupled Devices (CCD).
In mei 2011 stelden Europese wetenschappers hun ontwerpstudie voor van een revolutionaire gravitatiedetector om zwarte gaten en de oorsprong van het universum te onderzoeken. Het innovatieve observatorium zal toelaten om precisiemetingen uit te voeren met gravitatiegolven, uiterst kleine rimpels in het weefsel van ruimtetijd, waarvan voorspeld is dat ze ontstaan uit kosmische catastrofen zoals samensmeltende zwarte gaten, botsende neutronensterren en ineenstortende supernovae.
Met de heropbouw van Londen na de Tweede Wereldoorlog, besliste de toenmalige Astronomer Royal om de telescopen van het Royal Observatory van Greenwich te verplaatsen naar Herstmonceux in Sussex aan de zuidelijke kust van England. Eind de jaren 1940 kwam de Royal Astronomical Society (RAS) met plannen op de proppen voor de bouw van een 2,54 m reflector (spiegel telescoop) zodat Groot-Brittannië opnieuw een rol van betekenis kon spelen in de optische sterrenkunde.
Op het einde van de jaren 1970 waren er in het Instituut voor Sterrenkunde (IvS) van de Katholieke Universiteit Leuven (KUL) naast het theoretisch onderzoek weinig observatieprojecten. De Leuvense astronomen dienden dan ook observatietijd te reserveren bij buitenlandse telescopen, voornamelijk in Chili. Deze manier van werken vergde nauwkeurige planning om telkens slechts enkele nachten waarnemingstijd te bekomen.
De Zon, cruciaal voor alle leven op Aarde, is ongetwijfeld het belangrijkste hemellichaam in ons zonnestelsel. De Zon werd millennia lang aanbeden als een godheid, totdat 17de eeuwse astronomen zoals Christiaan Huygens (1629-1695) en Johannes Hevelius (1611-1687) serieus filosoferen over de idee dat de Zon een ster is.
De Zon bevat 99,9% van alle massa in ons zonnestelsel en is ongetwijfeld het belangrijkste hemellichaam in ons zonnestelsel. Bovendien gaf haar creatie uit een samenkrimpende interstellaire gaswolk aanleiding tot het ontstaan van de planeten en blijft de Zon cruciaal voor alle leven op Aarde. Sinds oudsher hebben diverse culturen de Zon als een godheid aanbeden maar het is slechts sinds het einde van de 19de eeuw dat de mensheid daadwerkelijk beseft dat onze Zon een ster is!
De Large Binocular Telescope (LBT) is een astronomisch observatorium dat zich op een hoogte van 3 300 meter bevindt op de Mount Graham in het zuidoosten van de Amerikaanse staat Arizona. Deze bijzondere telescoop maakt deel uit van het Mount Graham International Observatory en behoort tot 's werelds beste observatoria. De LBT is een gezamenlijk project tussen het Italiaanse Instituto Nazionale di Astrofisica, universiteiten uit Arizona, Minnesota, Virginia, Ohio en het Max Planck Institute for Astronomy uit Duitsland.
De Robert C. Byrd Green Bank Telescope is 's werelds grootste beweegbare radiotelescoop en één van 's werelds grootste beweegbare bouwwerken. Deze reusachtige telescoop, die genoemd werd naar de Amerikaanse senator Robert C. Byrd, bevindt zich nabij het Amerikaanse dorpje Green Bank in de staat West Virginia en maakt deel uit van het Amerikaanse National Radio Astronomy Observatory (NRAO).
Het Gemini Observatory is een astronomisch observatorium dat bestaat uit twee telescopen die zich op het Noordelijk en het Zuidelijk halfrond op Aarde bevinden. Beide telescopen zijn Cassegrain reflector telescopen met een diameter van 8,1 meter en werden gebouwd door een consortium dat bestaat uit Amerika, Engeland, Canada, Chili, Brazilië, Argentinië en Australië dat onder leiding staat van de Association of Universities for Research in Astronomy (AURA).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website en/of het Guidestar magazine. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.