De nieuwe inslagkrater op de Maan
Foto: NASA / GSFC
Dankzij NASA's Lunar Impact Monitoring Program (LIMP) hebben wetenschappers kunnen vaststellen dat er op zondag 17 maart 2013 een nieuwe krater is ontstaan op het oppervlak van de Maan. Deze nieuwe krater is ontstaan door de inslag van een zogeheten 'meteoroïde' die een diameter had van ongeveer 40 centimeter. De inslag was zo helder als een ster van de vierde magnitude.
De inslag van de meteoroïde vond plaats in de regio Mare Imbrium vlakbij de bekende krater Copernicus op het Maanoppervlak. Deze regio is ook gekend als de 'Zee van Regen' en deze mare ontstond net als de andere maria doordat een groot inslagbekken werd gevuld door lava om een relatief glad oppervlak te vormen. Het oppervlak van de Mare Imbrium is echter niet perfect glad vanwege de vele inslagen inslagen van meteoroïden die kraters en puin veroorzaakten. Sinds de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA in 2005 startte met het Lunar Impact Monitoring Program (LIMP) hebben wetenschappers al ongeveer 300 inslagen van ruimterotsen op het Maanoppervlak vastgesteld. Na de inslag van de meteoroïde op 17 maart 2013 werd het getroffen gebied bekeken door de krachtige camera's van NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) ruimtesonde en zag men dat deze inslag een nieuwe krater van 18 meter doorsnede had gecreëerd. Aan de hand van de beelden van de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) schat men dat de meteoroïde met een snelheid van ongeveer 90 000 kilometer per uur moet zijn ingeslagen op het Maanoppervlak. De impact was uiteindelijk zo helder als een ster van de vierde magnitude en duurde ongeveer één seconde. Tot op heden is dit de grootste explosie op de Maan waar NASA de laatste acht jaar getuige is van geweest. Op onderstaande beelden kan je het gebied voor en na de inslag zien.

Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.