Artistieke impressie van de exoplaneet Gliese 1214b die voor zijn moederster schuift
Foto: NAOJ
Een Japans team van wetenschappers heeft met behulp van de 8,2 meter Subaru-telescoop op Hawaii kunnen achterhalen dat de dampkring van exoplaneet Gliese 1214b wellicht veel waterdamp bevat. Gliese 1214b is een zogeheten 'superaarde' en staat op een afstand van ongeveer 40 lichtjaar in het sterrenbeeld Slangendrager.
Sterrenkundigen geven de naam 'superaarde' aan een exoplaneet wanneer deze een paar keer zo groot is en een paar keer zo zwaar is als de Aarde. Uiteindelijk is dit een theoretische omschrijving want niemand weet echter de exacte ware aard van dit soort planeten. Zo zou het kunnen gaan om mini-versies van planeten als Uranus en Neptunus.
Dankzij twee gevoelige optische camera's aan de Japanse Subaru-telescoop heeft men nu gedetailleerde waarnemingen kunnen uitvoeren van de periodieke overgangen van de exoplaneet Gliese 1214b voor zijn moederster. Wanneer een planeet voor zijn moederster schuift (gezien vanaf de Aarde), kan men veranderingen meten in de golflengte van de helderheid van de ster. Aan de hand van deze gegevens kan men uiteindelijk de atmosferische samenstelling van de exoplaneet achterhalen.
Tijdens de waarnemingen gebruikten de onderzoekers een blauwfilter waardoor men kan bepalen of er in de dampkring van deze planeet sprake is van sterke lichtverstrooiing. Indien deze exoplaneet zou beschikken over een waterstofatmosfeer zou er in sterke mate lichtverstrooiing moeten optreden. Deze zogeheten 'Rayleigh verstrooiing' bleek volgens de Japanse onderzoekers echter zeer zwak te zijn waardoor men nu concludeert dat Gliese 1214b geen dikke dampkring heeft van waterstof. De onderzoekers gaan er van uit dat deze planeet wel een minder uitgestrekte atmosfeer heeft waarin veel waterdamp voorkomt. Indien dit klopt, wil dit zeggen dat Gliese 1214b geen mini-Neptunus is maar wel een grote rotsplaneet.
De Japanse Subaru-telescoop op Hawaii - Foto: NOAJ
Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.