Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.be
Sterrenkunde en ruimteweer redacteur.
De astronomische seeing, ook wel het 'astronomische zicht' genoemd refereert naar het fonkelen of het vertroebelde beeld van astronomische objecten (vb. sterren) dat veroorzaakt wordt door turbulentie in de atmosfeer van de Aarde. De condities van de astronomische seeing op een gegeven nacht voor een gegeven locatie omschrijft hoeveel de atmosfeer van onze planeet de beelden van sterren doorheen een telescoop verstoren.
De fotosfeer van de Zon (de heldere schijf van de Zon zelf) kan zelfs na enkele seconden kijken, permanente schade toebrengen aan het oog door de intense zichtbare en onzichtbare straling die de fotosfeer uitstraalt. Deze schade kan resulteren in permanente oogbeschadiging, onscherp zicht tot zelfs blindheid. Het oog is niet gevoelig aan pijn zodat de effecten niet meteen merkbaar zijn en er dus geen waarschuwing is dat je ogen schade oplopen.
Zonsverduisteringen kunnen vandaag de dag met grote nauwkeurigheid voorspeld worden. Zo zijn er meestal twee zonsverduisteringen per kalenderjaar en in sommige gevallen zijn er zelfs drie of vier te zien. In dit artikel leer je alles over het voorspellen van zonsverduisteringen.
Een zonsverduistering, ook wel 'eclips' genoemd, is een astronomische fenomeen dat zich voordoet wanneer de Aarde, de Maan en de Zon precies op een lijn staan. Deze samenstelling kan zich enkel voordoen bij nieuwe maan, wanneer de Zon en Maan in conjunctie zijn gezien vanaf de Aarde. Voor velen is dit een bijzonder schouwspel wanneer de Maan zich langzaam voor de Zon beweegt en het overdag steeds donkerder wordt tot de Maan uiteindelijk de zonneschijf volledig bedekt.
Wanneer we naar prachtige deep-sky objecten kijken met een telescoop zien we vaak mooie zaken waarvan je toch op de één of andere manier wil vastleggen wat je nu eigenlijk gezien hebt. In tegenstelling tot het aanschaffen van dure camera's kan je dit uiteindelijk ook doen door het schetsen van de objecten. In dit artikel gaan we in enkele stappen leren hoe we deep-sky objecten kunnen schetsen.
Een Maankaart is handig voor je waarnemingen om de verschillende kraters te kunnen benoemen, de Maria aan te duiden en nog veel meer. Hieronder vind je een gedetailleerde maankaart met de verschillende Maria, kraters en Montes op vermeldt.
De planetaire fase is een sterrenkundige term dat het verlichte deel van een planeet omschrijft. Net zoals bij de maanfase is de planetaire fase afhankelijk van de relatieve positie van de Zon, de planeet en de waarnemer.
De Maan is de enige natuurlijke satelliet van de Aarde en het meest nabije hemelobject dat we goed kunnen waarnemen. De Maan kan op diverse manieren waargenomen worden, zowel met binoculairen, kleine telescopen tot grote telescopen. Voor de meeste mensen is de Maan het enige hemelobject waarvan men enige oppervlaktedetails kan zien met het blote oog. In dit artikel gaan we dieper in over het waarnemen van de Maan.
De maan is een interessant object om te waarnemen, naast vele kraters en zeeën zijn er ook andere zaken te zien. In dit artikel geven we een lijst van diverse bezienswaardigheden op de Maan die beslist de moeite zijn om op te zoeken, druk het artikel ook af om het als controlelijst te gebruiken van uw waarneming. Dit artikel is gericht voor waarnemingen met een telescoop.
De maan is een heel interessant object om te waarnemen en is zeer geliefd bij amateur astronomen. Naast vele kraters en zeeën zijn er ook nog andere zaken te zien op de maan. In dit artikel geven we een lijst van diverse bezienswaardigheden op het oppervlak van de maan die beslist de moeite zijn om op te zoeken. Druk het artikel ook af om het als controlelijst te gebruiken tijdens uw waarnemingen. Dit artikel is gericht voor het waarnemen van de maan met een binoculair of verrekijker.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.