Medewerker van Spacepage en Poollicht.be.
Redacteur sterrenkunde, hemelverschijnselen en ruimteweer
In de nacht van 5 op 6 juni 2011 hebben sterrenkundigen van de universiteit van Hawaï met behulp van de Pan-STARRS 1 telescoop op Maui een komeet ontdekt die volgende maand, als de helderheidsverwachtingen kloppen, met het blote oog zou moeten te zien zijn. De komeet kreeg de naam 'C/2011 L4 PANSTARRS' toegekend. Bij haar ontdekking had de komeet slechts een visuele magnitude die 19 bedroeg, en bevond de komeet zich in het zodiakaal sterrenbeeld Schorpioen.
Stel, u bevindt zich op het zuidelijk halfrond op een redelijke afstand van de evenaar en u wilt zich op de sterren oriënteren. Het eerste wat u dan moet doen, is de zuidelijke hemelpool bepalen, maar dat is niet zo evident aangezien er op het zuidelijk halfrond geen noordelijke hemelpool met Poolster zichtbaar is. In dit artikel zal u leren hoe u de zuidelijke hemelpool moet bepalen.
De elongatie van een planeet is de hoek die gevormd wordt tussen de zon en die planeet, met als hoekpunt de aarde. Wanneer de elongatie van een planeet 0° bedraagt, dan spreekt men van een conjunctie. Bedraagt de elongatie van een planeet 90°, dan spreekt men van een kwadratuur. Wanneer de elongatie van een planeet 180° is, dan zegt men dat deze planeet in oppositie met de zon is.
Deze maand blijft Jupiter tijdens de avond prominent aanwezig aan de hemel. Verder zijn bij het vallen van de nacht, tijdens de schemering het eerste deel van de maand, de planeten Mars en Mercurius laag bij de horizon zichtbaar. Venus is deze maand niet zichtbaar omdat ze te dicht bij de zon staat maar de ontbering van deze heldere planeet wordt ruimschoots gecompenseerd door een speciaal volle-maanverschijning.
Om de posities van hemelobjecten vast te leggen, gebruikte men jaren het systeem van hoogte en azimut. Hierbij deed zich wel het probleem voor dat de hemelbol voortdurend in beweging is, en deze coördinaten bijgevolg voortdurend veranderen. Daarom was men genoodzaakt een nieuw coördinatenstelsel aan de hemelbol toe te voegen: het coördinatensysteem van declinatie en rechte klimming, wat zeer belangrijk is voor de moderne astronoom.
Sterren, een boek geschreven door Kevin Tildsley, behoort net zoals vele andere boeken tot een verzameling van Capitool natuurgidsen. Het boekje is een absolute aanrader voor zowel de beginnende astronoom als de iets meer gevorderde astronoom en bevat kaarten van alle sterrenbeelden en is rijk geïllustreerd met foto's van deepsky-objecten.
Vlak voordat de zon aan de horizon opkomt, is er aan de oostelijke horizon een lichtband zichtbaar die helderder wordt naarmate de zonsopkomst nadert. Dit is de ochtendschemering. De schemering na zonsondergang noemt men de avondschemering. Astronomen hebben de schemering echter anders gedefiniëerd.
Atlas van de sterrenhemel, een boek geschreven door Robin Kerrod, is naast een algemene theoretische basis van de hemelobjecten vooral gericht op het waarnemen van de hemel zelf. Het boek is prachtig geïllustreerd met foto's afkomstig van de Hubbletelescoop en herbergt meer dan 60 handige kaarten van de sterrenhemel.
De Poolster dankt zijn naam aan het feit dat deze, op dit moment, zich dicht bij de noordelijke hemelpool bevindt. Alleen al om dit feit, is de Poolster interessant, en men heeft ontdekt dat de ster zich meer dan 100 lichtjaren dichter bij het zonnestelsel bevindt dan voordien was aangenomen.
Toen William Parry in 1819 een reis door Canada maakte, merkte hij de Parryboog op. Lang werd getwijfeld of deze bogen, die zichtbaar zijn boven en onder de boven- en benedenraakboog van de kleine kring, wel echt bestonden. Nu, na talrijke foto's, is het bestaan van de Parrybogen bevestigd en genoemd naar de eerste bekende waarnemer van één van de vier boogjes.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.