De prachtige oplichtende nachwolken of NLC's tijdens de avondschemering
Foto: Jan Erik Paulsen
Iedereen kan NLC's of 'oplichtende nachtwolken' observeren. Er is geen telescoop of andere dure apparatuur voor nodig. Het enige wat je nodig hebt, is een mooi open zicht in de richting van de zonsondergang. Maar hoe rapporteer je nu een waarneming van een NLC? Wat moet er in staan? We zochten het even voor u uit en geven in dit artikel een voorbeeldwaarneming.
Laten we beginnen met de hoogte van de NLC's en de richting of azimuth van de NLC's. De azimuth wordt geteld vanaf het Noorden zo draaiend naar de andere windstreken zodat men 360° heeft, zo is Noord 0°, Oost 90°, Zuid 180° en West 270°. Daarna kijken we naar de maximale hoogte van de NLC's, dit kan bvb op 20° boven de horizon zijn.
Na de twee eenvoudig te meten parameters gaan we over naar de helderheid van de NLC's, deze heeft 5 verschillende schalen:
Naast de helderheid is ook de structuur van belang, deze doen zich voor in 4 verschillende makkelijk te herkennen types:

De 4 structuurtypes.
Héél uitzonderlijk kan het zijn dat er zich op het moment bij NLC's een aurora of poollicht voordoet. Dit dient uitdrukkelijk vermeld te worden in de waarneming indien dit het geval is!
Je kan dit fenomeen ook op de gevoelige plaat vastleggen, een SLR camera is hiervoor het best geschikt (zie astrofotografie) aangezien deze camera lang kan belichten. De camera plaats je best op een stevige ondergrond of op een statief. De belichting varieert van 2 tot 10 seconden met een 200 ASA filmpje met een camera f-waarde van 1.8. De standaardlens van 50 mm heeft het beste resultaat. De foto's kunt u bij de waarneming plaatsen of gebruiken bij het opstellen van de waarneming om hoogteschattingen beter te bepalen.
Waarneming NLC's op 14 juli 2006 waarnemingstijd: 23h00-0h00 Azimith: 300° (NW) Max. hoogte: 45° Helderheid: 4, NLC was zeer goed zichtbaar tegen de achtergrond, er waren visueel zeer veel details te zien.

Oprichter & beheerder van Spacepage & Poollicht.be
Sterrenkunde en ruimteweer redacteur.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.