Messier 9

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Messier 9 Messier 9 Foto: Siggi Kohlert

M9 is een zeer geconcentreerde en heldere bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Ophiuchus (Slangendrager) gevuld met zwakke sterren. Doordat dit object zich dicht bij de Melkweg bevindt, wordt het gedeeltelijk verduisterd door interstellair stof. De afstand van M9 wordt geschat op 25 800 lichtjaar van de Aarde en het object is 'slechts' 5500 lichtjaar verwijderd van het centrum van ons Melkwegstelsel. M9 meet ongeveer 90 lichtjaar in diameter.

Sterrenbeeld: Ophiuchus
Magnitude: 7.7
Coördinaten:

  • RA: 17h 19.2m
  • DEC: -18° 31'

Ophiuchus

Geschiedenis

De bolvormige sterrenhoop werd ontdekt op 28 mei 1764 door Charles Messier. William Herschel was de eerste die er in slaagde om het object op te lossen. Op 3 juni 1851 ontdekte Lord Rosse dat de buitenvorm niet rond was en een donkere stofbaan in het zuidelijke deel van de sterrenhoop. In de jaren 40 van vorige eeuw ontdekte Walter Baade een tiental kortperiodieke variabele sterren.

Waarnemen

M9, of NGC 6333, kan men vinden door de zoeker van de telescoop te richten op · Ophiuchi, een ster van magnitude 2,5. Als men de telescoop dan 3° zuidwaarts en 2° oostwaarts beweegt, verschijnt M9 in beeld. Met een binoculair of de zoeker van een telescoop ziet men een zwak lichtvlekje. Met een middelmatige telescoop ziet men al een groot, helder centrum omringd met een zwakgrijze halo. Bij hogere vergrotingen begint de kern een granulaire structuur te vertonen, maar er zijn geen individuele sterren zichtbaar. De eerste randsterren worden zichtbaar met telescopen vanaf 20 cm en vanaf 30 cm is het mogelijk om de bolhoop volledig op te lossen.

Meer in deze categorie: « Messier 8 Messier 10 »

Dit gebeurde vandaag in 2009

Het gebeurde toen

De Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) begeeft zich in een baan om de Maan nadat het ruimtetuig op 18 juni 2009 werd gelanceerd. De taak van deze Maanverkenner was om het Maanoppervlak in hoge resolutie (tot 0,5 m) in kaart te brengen ter identificatie van eventuele toekomstige landingsplaatsen. Verder moest LRO ook onderzoeken of er ijs voorkomt in de poolgebieden van de Maan, waar op de bodem van sommige kraters de zon nooit schijnt, en de temperatuur laag genoeg blijft om ijs voor lange tijd te kunnen vasthouden. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 17

Messier 17
M17 is een prachtige emissienevel in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) die qua schoonheid zeker niet moet onderdoen voor de bekende Orionnevel (M42). Indien hij in onze streken hoger aan de…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

89%

Sociale netwerken