Messier 69

Geschreven door Christophe Bogaert en Sander Vancanneyt
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Messier 69 Messier 69 Foto: Paul Downing

M69 is één van de kleinere en armere bolvormige sterrenhopen die uitmaken van onze Melkweg. De bolhoop staat op een afstand van ongeveer 29 700 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 61 lichtjaar. Opvallend aan dit object, dat zich in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) bevindt, is de grote concentratie aan metalen, wat er op wijst dat dit een relatief jonge bolhoop is (maar nog altijd ouder dan onze Zon). Een ander opmerkelijke eigenschap aan deze bolhoop is dat deze zich bijna tegenover het centrum van ons Melkwegstelsel aan de nachtelijke hemel bevindt. De meeste bolhopen concentreren zich in het gebied rond het centrum. Net als vele andere bolvormige sterrenhopen kent Messier 68 een aantal veranderlijke sterren. Hiervan zijn er tot nu toe 42 ontdekt waarvan 27 van het type RR Lyrae zijn.

Sterrenbeeld: Sagittarius
Magnitude: 7.6
Coördinaten:

  • RA: 18h 31.4m
  • DEC: -32° 21'

Sagittarius

Geschiedenis

M69 werd in het jaar 1780 ontdekt door de Franse kometenjager Charles Messier die het object toevoegde aan zijn lijst van komeetachtige objecten. De astronoom William Herschel was de eerste die er in slaagde om de cluster tot in de kern op te lossen.

Waarnemen

M69 vormt een mooie koppel met de bolhoop M70. Beiden kunnen in eenzelfde beeld worden waargenomen bij een lage vergroting. De bolhoop is relatief helder en kan gezien worden door een binoculair, hoewel een telescoop en een hogere vergroting vereist zijn om sterren op te lossen of de verbrokkelde asymetrische kern waar te nemen. In de buurt kan je nog enkele sterren van magnitude 8 vinden.

Meer in deze categorie: « Messier 68 Messier 70 »

Dit gebeurde vandaag in 2009

Het gebeurde toen

De Amerikaanse Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) begeeft zich in een baan om de Maan nadat het ruimtetuig op 18 juni 2009 werd gelanceerd. De taak van deze Maanverkenner was om het Maanoppervlak in hoge resolutie (tot 0,5 m) in kaart te brengen ter identificatie van eventuele toekomstige landingsplaatsen. Verder moest LRO ook onderzoeken of er ijs voorkomt in de poolgebieden van de Maan, waar op de bodem van sommige kraters de zon nooit schijnt, en de temperatuur laag genoeg blijft om ijs voor lange tijd te kunnen vasthouden. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 95

Messier 95
M95, ook gekend als NGC 3351, behoort samen met M96 en M105 tot de Leo-1 groep van sterrenstelsels. De onderlinge afstand tussen de twee eerste bedraagt slechts 42' waardoor ze…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

89%

Sociale netwerken