De meest aangeraden camera is de 24x36 mm spiegelreflexcamera. 24x36 mm staat voor het negatiefformaat. Er bestaan ook 45x60 en 60x60 mm formaten, maar deze worden maar zeer zelden toegepast in de sterrenfotografie. Om u te laten kennismaken met de camera leggen we aan de hand van een Nikon FM3 de functies uit.

Figuur 1: Een goede astrocamera met zijn functies
Dit is een relatief oude spiegelreflexcamera die zeer geschikt is voor astrofotografie.
We onderscheiden de volgende zaken:
Al bij een eerste kijk op de camera zie je kleine cijfers en letters staan bij de lens. Dit is zeker belangrijk en valt niet te vergeten bij de keuze van een camera. Normaal zul je 2 getallen zien staan, of 3. Hieronder staat hoe je ze kunt herkennen, wat ze betekenen en wat de beste waarde is voor gebruik in astrofotografie.

Figuur 2: Een lens met zijn eigenschappen
Het in de astrofotografie meest gebruikte fotoapparaat is de spiegelreflexcamera. Anders dan bij een gewoon fototoestel wordt het licht dat de lens binnenkomt, weerkaatst naar een vijfhoekig prisma en vervolgens naar de zoeker. Hierdoor krijgt men de mogelijkheid om het verkregen beeld te zien en te kunnen scherpstellen. Hét grote voordeel van een spiegelreflexcamera is het feit dat je de objectieven kunt verwisselen en de camerabody makkelijk achter de telescoop kunt monteren. Zo zal je eerder een 135 mm f/2.8 willen gebruiken bij het fotograferen van samenstand van een komeet en een deepsky-object, of een 18 mm 'fisheye-lens' bij het fotograferen van de volledige melkweg. Meestal zal de koppeling tussen de camerabody en het objectief door middel van een bajonetvatting.

Figuur 3: het principeschema van elke spiegelreflexcamera

Figuur 4: Het pentaprisma in de spiegelreflexcamera
Ben je verstomd bij het zien van de camera's hierboven? Geen paniek, meestal zal je met iets minder geschikte apparatuur of een lichtzwakke lens toch zeer mooie foto's kunnen maken. Je moet wel rekening houden met de volgende voorwaarden:
Op deze manier dient de ontspanknop constant ingedrukt te worden. De sluiter is open zolang je de ontspanknop indrukt. Om trillende sterren op foto's en verkrampte vingers te voorkomen, gebruiken we een draadontspanner:
- De ontspanknop dient voorzien te zijn van schroefdraad, zodat de draadontspanner er kan opgeschroefd worden.

Figuur 5: Een standaard-draadontspanner
- zorg ook voor een blokkeersysteem (normaal aanwezig), dit kan bijvoorbeeld een klemboutje zijn.

Figuur 6: Blokkeersysteem op een draadontspanner
Een draadontspanner voor een ontspanknop met schroefdraad is gemakkelijk te vinden. Maar natuurlijk heb jij nu een elektronisch model met een ontspantoets zonder schroefdraad! Gelukkig zijn er enkele alternatieven als je vindingrijkheid hebt. Ik heb een eenvoudig systeempje uitgedacht dat goed werkt.
Hieronder wordt beschreven met voorbeelden en foto's hoe je zelf dit probleem kunt oplossen.

Figuur 7: Een mogelijke oplossing voor een elektronische camera
De figuur hierboven toont aan hoe je dit probleem eenvoudig met eigen materiaal kan oplossen. Op de bout waar later de camera op moet komen, worden eerst een vleugelmoer en het draagstuk voor de draadontspanner geschroefd. Vervolgens kan de camera erop en wordt met de vleugelmoer het draagstuk in de correcte positie gebracht zodat de draadontspanner zich mooi boven de ontspanknop bevindt.
Het draagstuk kan makkelijk zelf gemaakt worden. Ik gebruikte een plooibaar inox-plaatje dat voorzien was van gaatjes, zodat de constructie vlot verliep. Dit metaal veert een klein beetje, dus hou de afstand vleugelmoer-draadontspanner zo kort mogelijk.
Draadontspanners zijn de laatste tijd niet meer courant verkrijgbaar. Met wat geluk heeft een foto- en accessoirewinkel het nog ergens liggen. Bij de meeste fotografen zul je ze wel nog kunnen bestellen. Een alternatief is de kabel bij een oude grasmachine om het toerental te regelen. Er is geen blokkeersysteem nodig, de hendel blijft automatisch ingedrukt. Op de grasmachine is de kabel meestal tegen de motor geklemd met een klemijzertje. Dit kan je gebruiken om de kabel vast te maken aan het draagstuk. Een nadeel van sommige kabels is dat ze tamelijk hard is. Hierdoor kan de trilling van het overduwen van de hendel toch doorgegeven worden aan de camera. Enige oplossing hiervoor is:

Figuur 8: Een homemade ontspannersysteem

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.