De Priroda module
Foto: NASA
De Priroda module was de zevende en laatste module dat door Rusland in de ruimte gebracht werd in het kader van het Mir ruimteprogramma. Net als bij de bouw van de Spektr module kampte de bouw van dit onderdeel ook met serieuze budgettaire problemen. Uiteindelijk besliste de Verenigde Staten de afwerking van beide modules zelf te financieren met als tegenprestatie dat er tussen de 600 en 700 kilogram aan Amerikaanse experimenten werden ondergebracht in beide modules.
Priroda betekent in het Nederlands zoveel als 'Natuur' en deze module werd dan ook voornamelijk gebruikt voor toepassingen op vlak van aardobservatie. Net als zijn voorgangers werd ook deze Mir module in de ruimte gebracht door een Russische Proton draagraket vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan. In en aan dit 9,7 meter lange gevaarte bevonden zich tientallen wetenschappelijke instrumenten die afkomstig waren uit twaalf verschillende landen. Binnenin de module bevond zich een werk- en leefruimte van 66 kubieke meter. Oorspronkelijk zou de Priroda module ook voorzien worden van een zonnepaneel maar wegens vertragingen en wijzigingen in het totale ontwerp van het ruimtestation werd deze module gelanceerd zonder zonnepaneel. Nadat de 19,7 ton zware module uiteindelijk op 23 april 1996 in de ruimte gebracht werd, bleek er zich in de module een technisch probleem voor te doen waardoor de energievoorziening aan boord van de Priroda gehalveerd was. Door dit probleem kreeg men nu maar één poging om de module vast te hechten aan het Mir ruimtestation. Uiteindelijk slaagde men er toch in om het gevaarte op 26 april 1996 meteen vast te hechten aan Mir. Aangezien deze module geen zonnepanelen had, werd het tuig aangesloten aan het elektriciteitsnet van de andere modules en werden de tijdelijke batterijen uit Priroda module verwijderd. Ook deze module bestond uit twee compartimenten waarvan één werd gebruikt door de kosmonauten en de tweede gebruikt werd om onderdelen in op te bergen. Het leefbare gedeelte kon onderverdeeld worden in een 'outer instrument section' en een 'inner habitation and work compartment'.
De Priroda module met zijn kenmerkende wetenschappelijke radar - Foto: NASA
Tijdens de laatste langdurige Mir missie bleek het ruimtestation regelmatig te veel energie te verbruiken door de vele experimenten die er de laatste jaren waren bijgekomen. Hierdoor werd de laatste Mir bemanning verplicht de instrumenten aan boord van de Priroda module niet meer te activeren.
Medebeheerder & hoofdredacteur van Spacepage.
Oprichter & beheerder van Belgium in Space.
Ruimtevaart & sterrenkunde redacteur.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.