De Space Shuttle

De Space Shuttle

De Orbiter

Space Shuttle

Het belangrijkste onderdeel van de Space Shuttle was wellicht de zogeheten 'orbiter', of ook wel het 'ruimteveer' genoemd. Hierin bevond zich de bemanning tijdens de hele ruimtemissie. In de orbiter was ook een laadruimte voorzien waarin zich satellieten, onderdelen voor een ruimtestation of wetenschappelijke experimenten konden worden in opgeslagen. Alles samen had de orbiter een lengte van 37,2 meter en een spanwijdte van 23,7 meter.

Orbiter Processing Facility

Orbiter Processing Facility

Wanneer een Amerikaans ruimteveer terug geland is op Aarde na zijn verblijf in de ruimte, zal deze onmiddellijk worden overgebracht naar de Orbiter Processing Facility (OPF) die gelegen is ten westen van de Vehicle Assembly Building op het Kennedy Space Center. Deze faciliteit bestaat uit drie gebouwen die elk 29 meter hoog en 60 lang zijn.

Shuttle Carrier Aircraft

Het ruimteveer Atlantis op de rug van een Shuttle Carrier Aircraft

Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA beschikte tijdens het Space Shuttle programma over twee zogenaamde Shuttle Carrier Aircrafts (SCA) die als taak hadden de Amerikaanse ruimteveren terug te brengen naar het Kennedy Space Center indien deze elders waren geland dan voorzien. Beide Shuttle Carrier Aircrafts waren twee aangepaste Boeing 747-100 Jumbo Jets die het ruimteveer op hun rug konden dragen om deze eender waar naartoe te brengen. Na het Space Shuttle ruimteprogramma werden de twee aangepaste vliegtuigen buiten dienst genomen. 

Solid Rocket Boosters

Solid Rocket Booster

Wanneer het Amerikaanse ruimteveer gelanceerd wordt, heeft de orbiter alleen al een gewicht van meer dan 105 ton. Hiervoor is dan ook een enorme kracht nodig om deze samen met de External Tank, die een gewicht heeft van 757 ton, in een baan om de Aarde te kunnen brengen. Deze krachten worden geleverd door de twee meest krachtige raketten waarover Amerika vandaag de dag beschikt, de Solid Rocket Boosters.

External Tank

External Tank

De drie krachtige raketmotoren van de Space Shuttle worden 16 seconden voor de lancering ontstoken maar krijgen hun brandstof geleverd vanuit de External Tank die één grote brandstoftank is met een lengte van 46,9 meter en bestaat uit twee grote compartimenten. Binnenin de External Tank bevindt zich meer dan 4 ton aan elektrische leidingen, dichtingen en constructieonderdelen.

De Crawler

De Crawler brengt een Space Shuttle naar het lanceercomplex

Toen Amerika druk bezig was met zijn Apollo maanprogramma voor te bereiden, besliste de NASA om een transportsysteem te ontwerpen dat de zware Saturn V maanraket in een verticale houding zou kunnen transporteren naar het lanceercomplex op het Kennedy Space Center. Dit transportsysteem kreeg de naam “Crawler”, werd gebouwd door Marion Power Shovel Co. en had een prijskaartje van 14 miljoen dollar.

Lanceercomplex 39

Lanceercomplex 39A op het Kennedy Space Center

Elke Amerikaanse Space Shuttle wordt gelanceerd vanop één van de twee LC39 lanceercomplexen die zich op het Kennedy Space Center bevinden. Deze werden gebouwd begin de jaren '60 als onderdeel van het Amerikaanse Apollo maanprogramma. Op de oorspronkelijke plannen werden 5 identiek dezelfde lanceercomplexen getekend met telkens ongeveer 2,6 kilometer plaats tussen zodat de infrastructuur niet beschadigd zou worden wanneer zich een explosie zou voordoen.

Vehicle Assembly Building

Vehicle Assembly Building

Het grote witte gebouw dat zich op het terrein van het Kennedy Space Center bevindt, kent ongetwijfeld iedereen. Het is één van de grootste constructies ter wereld en is de thuishaven geweest van de Saturn V maanraket en de Space Shuttle. In dit reusachtige gebouw werden in de jaren '60 en '70 de Saturn raketten geassembleerd.

Dit gebeurde vandaag in 1965

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

NGC 7023

NGC 7023
NGC 7023 is een prachtig deep-sky object dat eigenlijk bestaat uit twee objecten. Zo bestaat dit object uit een open sterrenhoop (NGC 7023) die zich in een reflectienevel bevindt (LBN…

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

1%

Sociale netwerken